म दुःखहरू लेख्छु कथामा बसेर ।
तिमी अभिनय गर्नु पर्दामा बसेर ।।
म ओठमा खुशी ल्याउन खोज्दैछु ।
आँसुले विद्रोह गर्छ आँखामा बसेर ।।
तिमी भगवान हौ, शिरमा बस्नुपर्छ ।
पछुतो हुन्न जुत्तालाई खुट्टामा बसेर ।।
मेरो घर मलाई कहिल्यै घर लागेन ।
मन्दिर लाग्छ, सँगै बाआमा बसेर ।।
मझधारमा छ जिन्दगी के बताऊ ।
कोही पर्खिरहेछ किनारामा बसेर ।
गुँड छोडेर माउ आहारको खोजीमा ।
मुख बाउँछन् बचेरा हाँगामा बसेर ।।
नबोले नि बोलाउनु मेरो तस्बिरलाई ।
हेरिरहनेछ तिमीलाई भित्तामा बसेर ।।
तिमी दिलमा बसेर किन खुशी छैनौ ।
गुलाफ बरू खुशी छ काँडामा बसेर ।।
म मसी बनेर कलममा बसिदिन्छु ।
तिमी अक्षर बन्नु पानामा बसेर ।।
घरि आभास दिन्छौ घरि पराइ बन्छौ ।
रुख काटे जस्तै भयो टुप्पामा बसेर ।।
